In de bijbel staat een verhaal over 7 vette en 7 magere jaren. Nu is het niet mijn bedoeling om de bijbel verder uit te leggen, maar als we die 2 maal 7 jaren vertalen in: het gaat soms goed en het gaat soms minder dan hebben we een aardige benadering.
Ooit ging het slecht met de politieke aandacht voor verduurzaming, toen ze dat eindelijk dat door hadden, was het ineens een belangrijk verkiezing issue.
Kijken we naar Europa en Nederland dan zien we dat er politiek inmiddels weer een aardig tandje terug geschakeld wordt. Wetten worden afgezwakt net iets anders uitgelegd en verduurzaming is maar lastig en kost geld.
Verduurzaming kost geen geld, maar vereist een investering. Maw. Je verdient het wel weer terug. Uitstel van sommige maatregelen worden dan dus stukje duurder. Het is goed om dat te realiseren.
Terug naar Gouda. In Gouda zijn 2200 gezinnen die te maken hebben met energiearmoede. Een combinatie van een hoge energierekening, en weinig inkomen. Dat is 6,3 % (meetjaar 2024) van de huizen en deels is dat gekomen recent na de energiecrisis. Doordat veel van deze gezinnen ook lastig te benaderen zijn, en zelf de weg naar hulp niet of moeilijk kunnen vinden.
In dit verband is het lastig te verteren dat de Goudse politiek -net als de landelijke politiek – de kop een beetje laat hangen en hun ambitieniveau voor voorhand inlevert. Hun doelstellingen om in 2040 co2 neutraal te zijn wordt uitgesteld naar 2050. SlappeHap. Is dat erg:
Op een ‘van het gas af’ bijeenkomst in Plaswijck met 600 mensen (10% van de wijk ongeveer) haakte een deel af onder het motto ‘Ik kijk nog wel een keer over 10 jaar’. De druk die er na jaren van inspanning is ontstaan, was niet meer nodig. Deze verminderde ambitie is dus ook een slag in het gezicht van al diegene die zich inzetten om wel die doelstellingen te halen en de maatschappij een stukje beter te maken.
De 7 magere jaren zijn in aantocht.
