8 jaar geleden begonnen Wim, Bram en ik het radio programma Gewoon Groen. Het programma bij RTV Gouwestad waar u nu naar luistert. Want het was ons duidelijk, het is vijf voor twaalf voor de aarde, we moeten nu echt in actie komen, want het gaat niet goed met onze planeet. Maak je zorgen. Maar we waren ook nieuwsgierig, benieuwd naar wat er al aan duurzame dingen gebeurde en we waren positief.
We maakten een lijst: 12 uitzendingen met alle thema’s waar we wat over konden vertellen, gasten, columns. Dan was het wel klaar, dachten we. Wij doken in de wereld van duurzaamheid, toen nog weinig en kleine initiatieven. En wat was het leuk, over innovatie vertellen, gesprekken met energieke mensen trots op hun werk, er was heel veel positiviteit, wat krijg je een fijn gevoel als je samen een gemeenschappelijk doel hebt, “de aarde weer een beetje mooier kleuren”. Na 5 jaar besloot ik te vertrekken en te gaan doen in plaats van vertellen. Dat voelde beter, ik sport ook liever zelf dan dat ik er naar kijk.
Ik ging aan de slag met een voedselbos, een buurttuin, de planten op een schoolplein, mijn tuin, groene dak, ik doe graag duurzaam met planten en dieren, biodiversiteit. Lekker buiten in de frisse lucht, met m’n handen in de aarde. Waar we heel erg zuinig op moeten gaan worden.
Het nieuws bracht echter steeds meer negatief nieuws. Het nieuws werd somberder en somberder, geen huizen, oorlog, heel veel dode mensen, en een steeds grotere roep dat er geen sprake is van klimaat verandering….. Er ontstond onvrede bij mensen die duurzamer leven te duur en te ingewikkeld vinden, omdat ze dan minder vaak zouden kunnen vliegen voor hun vakanties, omdat ze verwend zijn. Duurzaamheid kan ingewikkeld omdat we niet altijd begrijpen hoe duurzamer moet. Er zijn ook mensen die zo slecht of zelfs niet kunnen lezen zodat zij niet kunnen weten wat er bijvoorbeeld nou wel en niet in de container mag. Er zijn ook mensen die te weinig inkomen hebben om nog duurzamer te kunnen leven. Hoewel, hoe armer mensen zijn hoe duurzamer zij al leven, simpelweg omdat er alleen geld is voor het kleine dagelijkse leven.
En ondertussen dendert de oude vervuilende industrie op volle toeren door. De subsidies voor vervuilende industrieën zijn nog steeds niet gestopt, de vervuilers kunnen nog steeds doorgaan met vervuilen zonder verantwoording af te leggen. En helaas leggen nieuwe initiatieven veel te vaak het loodje omdat ze financieel niet op kunnen tegen die gesubsidieerde vervuilende industrie.
Het maakte me somber en ik bleef stug door werken in steeds viezere lucht, gaf mijn planten steeds viezer water, u heeft vast net zo weinig vlinders en vogels dit jaar gezien. Het gaat echt slecht met insecten, vogels, planten … Sinds dit laatste kabinet sloeg de duurzaamheidsmoeheid toe, dit kabinet dat zich met polarisatie bezighoudt gaat niet over de echte problemen, die ons allemaal raken.. Ik voelde me verslagen en moe.
Bij het voorbereiden van deze uitzending sloeg ik de krant op. Mijn verwachtingen waren laag. Tot mijn verassing zie ik ineens weer positieve dingen. Een opmerking van de VVD lijsttrekker dat zij klimaat verandering niet in twijfel trekt, dat de wetenschap gelijk heeft. Een mooi artikel over MBO opleidingen waar ze jonge mensen leren om de oude ambachten te leren zodat de restauratie van ons erfgoed weer vakmanschap wordt in plaats van lapwerk. Het ROC in Amsterdam waar je de opleiding plantbased kok kunt volgen zodat we straks in ieder restaurant veel meer lekkere plantaardige gerechten kunnen eten. Bedrijven die bezig zijn om de wol van de Nederlandse schapen om te zetten in mest korrels en doeken voor groene daken in plaats van er de afvalcentrales mee op te stoken. Steeds meer winkels die fairtrade, biologische en streekproducten aanbieden. Zonder de intentie te hebben om elkaar dood te concurreren. Een gesprek met een klimaatburgemeester die 1100 energie dozen naar oude mensen toe bracht en ze ook nog uitlegt hoe je zo’n tochtstrip nou op moet plakken omdat sommige mensen nu eenmaal niet kunnen lezen. Complete oogsten van tonnen wortels, appel druiven sperziebonen red door No Waste Army die de oogst opkoopt omdat ze een vlekje hebben of 3 centimeter te klein zijn en de supermarkt “ze niet meer hoeft”. De boer krijgt alsnog z’n geld voor de teelt en kan weer verder. No waste Army maakt er een houdbaar product voor mensen die die producten weer kopen. Omdat ze deze verspilling klinkklare onzin vinden. Deze mensen durven zich te laten verrassen. Ze krijgen een product waarbij ze erop kunnen vertrouwen op de leverancier hun geen troep in de maag splitst, niet bewust overschot produceert voor economisch gewin, maar ons iets lekkers opstuurt.
70% van de Nederlanders maakt zich zorgen over de aarde. Dat zijn veruit de meeste mensen in Nederland. En de meeste mensen willen dat de overheid daar stevig en duidelijk op inzet. Er zijn politici die ons iets anders willen laten geloven, maar dat is dus niet waar. Alles tussen een tochtstrip en groene aandelen kopen telt, iedereen kan z’n steentje bijdragen. Want overgaan naar een rechtvaardige en groenere wereld is nog steeds mogelijk. Het is een klus, dat ontken ik niet. Want je doet het uiteindelijk voor jezelf, je kinderen, je vrienden, de natuur, de dieren, de aarde. En denk in het stemhokje nog even aan de vogels, vlinders, de kinderen, het vieze water en de vieze lucht voor u een hokje inkleurt. En dan komt het goed.
(c) Corinne Veraart naluisteren via https://gouwestad.nl/wp/podcasts/?progid=31&podcastid=10269
