Ik volg de cursus Goudalogie Groen. Uit belangstelling maar ook met de gedachte dat men vroeger wel betere dingen te doen had dan zich intensief met groene zaken bezig te houden.
Na 3 lesavonden weet ik dat ik ernaast zat.
In historische lijn was groen (met name bomen) heel vroeger een bedreiging, daarna een economisch onderdeel, en nog veel later was het een middel voor recreatie en tegenwoordig ook een middel tegen hittestress.
Aldus les 1 in een notendop.
In les 2 werden we langs allerlei bomen gevoerd, met prachtige verhaal over die boom en waarom die boom wel of niet recht of scheef groeide of juist niet groeide. Altijd mooi om een bezielde vakman aan het woord te horen. Wist niet dat een boom zowel kan verzuipen of verdrogen als die zijn wortels niet op tijd kan uitzetten. Daarover straks meer.
Na les 3 mochten we zelf aan de slag om met behulp van het archief te kijken naar verhalen over de diverse -al dan niet monumentale – bomen of parken ed. in Gouda. Een boom wordt dan bijna een levendig iets waarvan het zelfs mogelijk is dat die kan terugpraten.
Kortom: Een mooie en leerzame cursus.
Even terug over die boom die zijn wortels op tijd moet aanpassen.
Wij als samenleving moeten onze wortels ook aanpassen aan andere situaties. En dan heb ik het ook specifiek over duurzaamheid en klimaat-adaptatie.
Analoog aan die boom met zijn wortel-beleid, moeten we als samenleving namelijk ook aan de slag met diepere wortels om te overleven, tenzij we vertrouwen op de politiek die water komt brengen. Uit de politieke discussies na Prinsjesdag komt echter een beeld van een overheid, die dat niet gaat doen, die klachten over beleid wil voorkomen, door geen beleid uit te dragen.
Conclusie: als de overheid een boom zou zijn, zou dat inmiddels brandhout zijn.
Nuttige cursus wel, het maakt veel duidelijk.
Column uit de uitzending van 21-9-2025.
Naluisteren via https://gouwestad.nl/wp/podcasts/?progid=31&podcastid=10162
